In 1980 studeerde ik af aan de klassieke Rijksacademie in Amsterdam, toen nog het bolwerk  van de traditie, waar wij getraind werden in vormstudie.  Ik vind het nog steeds heerlijk om de vorm van een kop te bestuderen en zo tot een geboetseerd portret te komen.Vorm en inhoud gaan dan  prachtig samen.            Na de academietijd begon ik mijn eigen ideeen te ontwikkelen, en ik maakte veel verschillende fasen door met veel verschillende onderwerpen. Ik was er in het begin vooral op uit om mijn ideeenstroom te ontwikkelen.                                                                                                                                        Mijn eerste beeld kwam in 1984 in de gemeente Elst (Gld)te staan,als monumentje ter nagedachtenis van de gevallen engelse vliegers bij de slag om Arnhem.  In Katwijk staat aan de boulevard mijn beeld Visvangst. In Assen een Man-Met-Hond in steen. In 2000 bouwde ik met behulp van drie handige mannen (waaronder mijn pianostemmer) een kop in bamboe van bijna 8 meter hoog, die 2 jaar lang  op een rotonde in de Watergraafsmeer heeft gestaan.  Ik maakte een serie flinke keramische beelden, en voerde enkele mooie penningopdrachten uit voor onder andere  the European Heart Rythm Association.

Gedurende enkele jaren had ik een atelier in de weilanden bij Broek in Waterland en daar werd ik gegrepen door het intieme leven der koeien. Die periode is nu weer voorbij, ik werk weer in de stad en maak vooral straten met door elkaar  lopende mensen.

My work as a sculptor has different themes.
After my first orientations in classical figurative work the abstract forms appeared, in bronze, in wood , in stone.
I played with abstract objects and how they did or did not touch each other. From those days remains a wooden construction, 170 cm high, consisting of 6 wooden elements, together in balance and forming a sculpture with a personality and a name: Arthur.

The next theme appeared to be much more narrative, and very personal. In stone a high sea wave and a small boat on top were to show how fate can be stronger than human willpower. The sea can be too high to conquer. The solution was found in the willingness to bow to the depth, where the prehistoric fish appeared. Not to be consumed but to be consulted. I made several pieces in stone about the subject, as well as some medals, and a 140cm high work in bronze.

After 10 years of working in stone I felt the need to make lighter work and to use other materials that allowed me to work bigger and faster. Instead of being puzzled by how a person can escape from fate or destiny, the question had come up what it means to be human and to have a human body, to be a body. The Reclining Heads in ceramics and the Open Head in bamboo where some examples of a more open or transparent way of looking at existence than the classical idea. An important book for me those days was ”The Tao of physics”, by Fritjov Capra.

From there I started questioning the existence of not only human beings, but of all material things. My interest in modern physics grew.

In a way people are not very different from other things that exist.